ජීවත් වීම නම්..........

                                      තම තමන්ගේ සිරකුටි

                                      සරසයි විසිතුරුව...

                                      වැදී මහ තරඟයක

                                      සියල්ලෝ යුහුසුඵව.....?

දේශපාලනය

දේශයේ ජනී ජනයාට

අපි කියා සිටියෙමු නිබඳ

බුද්ධියෙන් අනූන බව ඔවුන්....

ඉන්පසු මේ අපායේ

නාම පුවරුව වෙනස් කළෙමු

"සුර‍ලොව" ලෙසින්.....

අලුත් පුවරුව ‍දෙස බලා

ඔල්වරසන් දෙන ඔවුනගේ

හදවත් පිරීගොස් ඇත

කෘතවේදී බවින්....

අපිද සිනාසෙන්නෙමු.......?

දිළිඳු කලට කොයිද සෙනෙහෙ...

                                    නිම්නයේ හාත්පස

                                    ආදරේ සුව විඳින

                                    සුවඳ මල් ගොමු අතර 

                                    නොපිපුණෙමි මේ දියත...   

                                    සමනලුන් නොපැමිණෙන

                                    කටුක ගිරි සිඛරයක..

                                    ශුෂ්ක කටු පඳු අතර

                                    කර්කෂව සුපිපුණෙමි.....

                                    රොනින් තොර සුවඳ නැති

                                    සුමුදු ගති නොමැති පෙති..

                                    සිඹින්නට නොරිසි ලෙස

                                    සුළඟ මග හැර හමයි......

                                    ඉදින් මම මලක් නොව

                                    මලක මළ සිරුරක්මි..

                                    භීතියේ දෙනෙත් මිස

                                    ශෝකයේ දෙනෙත් මිස

                                    පිළිකුලේ දෙනෙත් මිස.....

                                    නුදුටු සෙ‍නෙහේ දෙනෙත්....

පිස්සන් කොටුව

                              එකිනෙකාගෙන් වෙනස්වන

                              පුංචිම ප්‍රතිශත වලින්

                              රෝගී කෝටි ගණනක්

                              රඳවා තිබේ...?

                              සයුරු සතකින් වෙන්කර

                              මහද්වීපික සයක 

                              ගෝලීය කුටියක් තුළ.....

රැක ගත නොහැකි වූ විකට්ටුව

ඇය එවූ දඟ පන්දුවෙන්..

විකට්ටුව බිඳ වැටිණ..

මා දැවී ගියේය.

කිසිදු ලකුණක් නොලබාම.

බහුරූපිකයා

                              පුංචි කාලෙ නොදරුවෙක්ට

                              අම්ම කිව්ව මෙහෙම වෙන්න

                              පියා කිව්වෙ මෙහෙම වෙන්න

                              අයිය අක්ක නෑසියන්ද..

                              මිතුරන් හා ගුරුවරුන්ද 

                              මෙහෙම මෙ‍හෙම වෙන්න කිව්ව..

                              කවදාවත් බැරිවුණේය

                              මට 'මම' වන්නට එබැවින්

                              අනුන්ගෙන්ම පිරවුණ මා

                              බහුරූපිකයෙක් වුණේය...

                              සොයාගන්න බෑ මට අද

                              මගෙ හැඩරුව කොයි වගේද..?

                              ජීවත් වෙන්නේ මම වෙද?

                              මියයන්නෙත් මමම වේද...?

මිනිසත්කම

                   
            තිරිසන්කම වැඩිකර

            ප්‍රකෝටියකින්..

            ලබාගත්තෙමි සැණින්

            නිවැරැදිම පිළිතුර..?