ඊළඟ අයවැය

 
                                        මේ විශාලා මහනුවර

                                        අඩපණව වැතිර නිදනා

                                        මිනිසුනි බලව් නුබ ගැබ

                                        මළාණික ඇස් හැර..

                                        මියෙන තොප සිරුරු

                                        කීතු‍ කොට බුදින්නට

                                        ලේ රතැ'ස් දිදුලන

                                        ගිජු ලිහිණියන් පැමිණෙත..

මේ දෑස් කුමටද...?

                                   යක්ෂයාගේ මහඟු තිළිණය

                                   මට ලැබිණ 'දෙනෙතු' ලෙස

                                   සකලවිධ බහුරූ සොයා

                                   මගේ මනසේ ගොඩ ගසන

                                   මා මුළාවේ හෙලන...

                                   වසාගෙන නෙතු පියන්

                                   එම්බා දෑස යොමුවනු

                                   ඇතුඵ හදගැබ වෙතට

                                   එතුළ සිද්ධස්ථානයට...

                                   එහි ඇති සෞන්දර්යය

                                   මැද අසනු දැන්වත්

                                   ජීවිතේ ගයන හැටි

                                   නිහඞතාවේ ගීතය

                                   දෙවියන්ගේ මහඟු තිළිණය...

දරුපෙම

                                     සරල රේඛා‍වක් නොවී

                                     අනන්ත පරිධියකින් යුත්

                                     වෘත්තයක් වූයේ කිමැයි

                                     කෙළවරක් නොදිස්වෙන..

නොසිදුවීම් සිදුවීම

                                    දහස් දේ කලමුත් කලෙක

                                    කිසිවක්ම සිදු නොවිණ..

                                    එනමුත් අද

                                    කිසිවක්ම නොකර මා

                                    නිහඞතාවය ගැඹුරෙහිය..

                                    එහෙත් අරුමෙකි

                                    කෝටි සංඛ්‍යාත දේ

                                    මා තුළ සිදුවෙනු දකිමි..

යථාවබෝධය..

                           ඇමදුවත් අලුයමෙහි මිදුලම

                           නැති ලෙසට තුරු පතක් ශේෂව

                           තිබේ හවසට පුරා එමිදුල

                           වියළි පත් තව සලා   ගහවැල...

                           ඇමදුවත් හෙට අලුයෙමේ යළි

                           වැටී තුරුපත් මිදුල සැමතැන

                           නැවත නැවතත් අපිරිසිදුවේ

                           ලොවේ පුහුදුන් සිතක් විලසට...

දික්කසාදය

 
                                         සේසතම පැරැදී

                                         සිඳී ගිය හිස් අතින්

                                         නිදහසක් සිත දරා

                                         සූදුවෙන් සමුගනිමි...

සෙවැණැල්ලක සෙවණැල්ල

                                        මම සෙවැණැල්ලක්මි

                                        එනමුදු සොඳුර

                                        කුමක සෙවණැල්ලක්දැයි 

                                        නොදනිමි මමම

                                        ඉදින් ඔබ....

                                        සෙවැණැල්ල වන්නට මගේ

                                        සිතන්නේ කිමැයි තව

                                        සෙවැණැල්ලක සෙවැණැල්ලක්ව

                                        අර්ථයක් තිබේවිද..?